چهل و نُه

همیشه بود جهان در شکستِ من سالک!به روزِ خوش ننشستم در این خرابشده...

در جهان مردود لذّتهاست، مردود سخنگشت این معنی عیان از کاغذ حلوا مرا...

از آن به وعده ی وصلم امیدوار کند که هرچه هجر نکرده ست، انتظار کند...

مرگ در پیش است! چند از عمر می گیری خبر؟ راه را می بینی از فرسنگ می پرسی نشان؟...

دل تنگ و دست تنگ و جهان تنگ و کار تنگاز چارسو گرفته مرا روزگار تنگ...

از بستگی کار در این روزگار تنگ چیزی اگر گشاده شود دست سائل است...

در چشم پاکبین نبود رسم امتیاز xa0xa0در آفتاب سایهی شاه و گدا یکی ست...

پایش ز حنابندی شب چون پر زاغ است تاریک شدن لازمه ی پای چراغ است...

سخت دل بستگئیxa0داشت به بالم، صیّاد تا نشد بالِش او پُر ز پَرم خواب نکرد...

حدیثِ شوقِ خود دائم از آن با باد می گویم که بر گوشش کسی گر میرساند بــــــاد خواهد بود...

نیست جز افسوس خوردن حاصلِ کشتِ جهانآسیا گردانیِ ما دست بر هم سودن است...

گر دل این -مخزن کینه- ست که مردم دارند هر که یک دل شکند کعبه ای آباد کند..!...

می بــرَد آخر تو را خواب عدم غافل مشو آمد و رفت نفَس ها جنبش گهواره است!...

شاید آن رویِ فلک بهتر از این رو باشدپشت این آینه بر جانب ما افتادهست!...

گفتی که: شاهکار شما در زمانه چیست؟ بالله..! که زنده بودنِ ما شاهکار ماست...!!...

به من که سوختم از داغ مهربانی خویش فِـــراق و وصل تو نامهربان چه خواهد کرد؟...

یک دانه ی اشک است روان بر رخ زرّین سیم و زر ما شُـــکر که اندوختنی نیست xa0 xa0 xa0 +xa0برای این روزای پر از نگرانی و بیماری...

چندین غمِ مال و حسرت دنیا چیست؟ هرگز دیدی کسی که جاوید بزیست؟ این یک نفسی که در تنت عاریتی ست با عاریتی عاریتی باید زیست..!!...

زاهدان عصر ما،معیار حقّ و باطلند هر چه را مُـــنکرxa0شوند این قوم xa0 xa0 باور می کنم..!...

سر خواسته ای به دست کَــس نتوان داد می آیم و بر گردن خود می آرم...